Actividade 47: A Mediciña Nos Séculos XVII-XIX

 Fai un pequeno informe (de 15 a 30 liñas) describindo, alomenos, as investigacións e descubrementos de tres científic@s no campo da mediciña. de cada un indica nome, datas de vida e morte e descubremento/s.

GALENO (Século  II) foi un médico grego cuxo pensamento dominou a medicina europea durante máis de mil anos. A fisioloxía xeral de Galeno explicou o funcionamento do corpo segundo as virtudes, operacións e espíritos ou  pneuma (tres tipos de alma: natural, vital e animal). A súa concepción das funcións do corpo influíron posteriormente e describiu numerosas estruturas do corpo demostrando as funcións dalgúns órganos. Pero quizais é máis coñecida a súa achega nos métodos de conservación e preparación de fármacos, base da actual farmacia  galénica.

AVICENA (Século  XI) foi médico, filósofo e científico persa. Escribiu máis de 300 libros sendo “O canon de medicina” o máis coñecido deles ao influír na práctica e o ensino da medicina. A súa obra presenta o pensamento de Aristóteles ante os pensadores occidentais da Idade Media ao traducirse ao latín. O Canon de  Avicena só foi posto en dúbida a partir do Renacemento: Leonardo dá  Vinci rexeitou a súa anatomía e  Paracelso queimouno. A súa práctica médica podería resumirse na seguinte frase: “A medicina é a arte de conservar a saúde e eventualmente de curar a enfermidade ocorrida no corpo”.

 ARISTÓTELES (Século IV a. C.) foi un filósofo, lóxico e científico, as súas ideas exerceron unha enorme influencia no intelecto occidental durante máis de dous milenios, sendo os árabes os que lle  redescubrieron na Idade Media pasando á filosofía  escolástica. Aristóteles transformou practicamente todas as áreas do coñecemento sendo o pai fundador da bioloxía na que describiu máis de 500 “viventes”. Formulou a teoría da xeración espontánea como orixe da vida e a súa teoría física pola que todo estaba composto de cinco elementos (auga, terra, aire, lume e  éter), mantívose vixente ata a revolución científica.

ANTON VAN  LEEUWENHOEK (Século  XVII).Este científico holandés, introduciu as melloras necesarias aos microscopios  que permitiron os grandes avances posteriores no coñecemento das células. Describiu por primeira vez ás bacterias e os xermes. Foi o precursor da bioloxía experimental, a bioloxía celular e a  microbiología. O descubrimento de  Leeuwenhoek fixo posibles algúns dos desenvolvementos médicos máis importantes da historia como as vacinas e a penicilina.